ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΜΕΛΟΥΡΓΟΙ (14ος-20ός αι.)

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2020

Παΐσιος Ξηροποταμηνός (1773-1853) / Paisios of Xiropotamou monastery (1773–1853)

Ο Παΐσιος Ξηροποταμηνός, κατά κόσμον Καραδημητρός Δάμτσας, μαθητής του Γεωργίου του Κρητός, καταγόταν από το Προμύριο του Βόλου και γεννήθηκε περί το 1773. Το 1807 εισέρχεται στη μονή Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους με τους δύο αδελφούς του, Άνθιμο και Ιωάννη. Κατά τα έτη 1812-1818 βρίσκεται στο Βουκουρέστι, χειροτονείται ιερέας, λαμβάνει το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη και καθίσται ηγούμενος της μονής Πλομπουίνας. Το 1818 πιθανότατα μυήθηκε από τον Σκουφά στη Φιλική Εταιρεία. Την περίοδο από το 1820 ώς το 1822 ξαναβρίσκεται στο Άγιον Όρος, από όπου έφυγε για την πατρίδα του μετά την ήττα του αγιορειτικού Λόχου κοντά στα Βασιλικά.
Μετά τό 1840, έτος κατά το οποίο ο Παΐσιος πρωτοστατούσε στη διάδοση της Επανάστασης στην περιοχή του Πηλίου, χάνουμε τα ίχνη του.
Τη δεκαετία, λοιπόν, 1840-1850, που παραμένει στο σκοτάδι, είναι πολύ πιθανόν ο Παΐσιος να την πέρασε στη μονή της μετανοίας του, και γι' αυτό έμεινε εκεί ένα μουσικό χειρόγραφό του όπου υπάρχει ακόμα.
Πέθανε το 1853. Εμέλισε διάφορα άσματα και αφιερώθηκε στην εφεύρεση και διάδοση ενός Αλφαβητικού Μουσικού Συστήματος. Τρία γράμματα του αλφαβήτου δεν χρησιμοποιούνται στο εν λόγῳ Αλφαβητικό Σύστημα. Αυτά είναι: θ, ξ, π. Εδώ είμαστε στα χνάρια όπου θα μπορούσε σ' αυτά να υποκρύπτεται το όνομα του συγγραφέα: Θ=Θετταλομάγνης, Ξ=Ξηροποταμινός, Π= Παΐσιος.